16.9.18 - (0)

Leeslinks voor op zondag:

Oral History Of The Judgment Night Soundtrack
Uitgebreide terugblik met heel veel van de mensen voor en achter de schermen bij wat voor mij met ruime voorsprong het belangrijkste album van 1993 was.

Looking Back On 10 Years Of Indie Culture, Social Media, And Making Music
De eerste twee albums van Los Campesinos! zijn net, in geremasterde en met ep- en andere non-album tracks uitgebreidde staat, heruitgebracht. Mooie gelegenheid om eens terug te blikken met frontman Gareth Campesinos.

10,000 Vinyl Records, A Barbed Wire Bat, And A Photo Of A Pissed Off Looking Iggy Pop
Over de vloer in woord en beeld bij Damian Abraham van Fucked Up.

Vanished Into Music
Audiobonus. Crudo, het meest recente boek van Olivia Laing, ligt nog op m'n (digitale) Te Lezen-stapel maar de schrijfster is van meerdere markten thuis. Een paar jaar terug maakte ze voor BBC Radio 4 deze documentaire over Arthur Russell.



9.9.18 - (0)

Leeslinks voor op zondag:

Britpop Is Back!
De Guardian over een trend die me ook al was opgevallen: dat steeds meer Britpopbands uit de jaren negentig weer bij elkaar komen voor live-optredens. Niet dat ze allemaal per se in de 'reünie'-categorie passen maar als ik de concertagenda er bij pak zou ik de komenden maanden naar Ash, Suede, Glasvegas, de Mull Historical Society en Collapsed Lung kunnen gaan. Ik denk dat ik het allemaal maar aan me voorbij laat gaan (alhoewel ik de Happy Mondays eigenlijk nog wel een keer zou willen zien).

Sing Me A Horse
Muziekjournaliste Jessica Hopper brengt later deze maand het autobiografische boek Night Moves uit en is daarom een pr-nieuwsletter begonnen waarin je kunt vinden waar, in Amerika, ze komt voorlezen enzo maar ook, in deze eerste editie, over het gebruik van het woord horse in de popmuziek door de jaren heen. Dit naar aanleiding van Kacey Musgraves' nog steeds fantastische single, High Horse.

What We're Listening To On Tour
Wat is een leeslinks-op-zondag zonder een bijdrage van St Etienne? De band is zojuist begonnen aan een Amerikaanse toer en weblog Brooklyn Vegan vroeg aan Bob, Pete en Sarah waar ze momenteel zo naar luisteren.

Burning Daylight Album Infomercial
Videobonus. Time The Teacher van Jerry David Decicca is een van m'n favoriete albums van het jaar tot nu toe. Hij blijkt een productief type want aan het eind van de maand verschijnt de opvolger al. Ter voorpret en promotie maakte hij voor op Youtube een (visueel lekker eenvoudig) filmpje waarin hij kort vertelt over z'n favoriete platen met speciale aandacht voor de albums waarop Gary Mallaber op drums - Van Morrison's Moondance en Bruce Springsteen's Lucky Town bijvoorbeeld - want die speelt ook op deze nieuwe plaat.

Het plaatje van vandaag heb ik van Twitter gestolen.



2.9.18 - (0)

Leeslinks op je zondag:

A Tour Through Bandwagonesque And More
De vier albums die Teenage Fanclub - sinds een paar weken met een bandlid minder - in de jaren negentig voor Creation maakte, zijn recentelijk in geremasterde versies op vinyl heruitgebracht. Hier in Uncut haalt de band anekdotes op over elk album dat ze maakte, ook die voor en na de vier die nu weer in de spotlight staan.

My Best Shot
Fotograaf Colin Lane over hoe hij de legendarische hoesfoto voor het debuutalbum van de Strokes maakte. (De Europese/Britse versie. Niet te kuise Amerikaanse uitvoering met de subatomaire deeltjes).

Four Strings More
Interview met Serafina Steer over, onder meer, Bas Jan (haar band), Bas Jan Ader (de kunstenaar), Jarvis Cocker en de harp.

How The B-52s Crafted A Legendary Look Out Of Wigs
De B-52's aan het woord over hun uitzinnige haardracht.

The Wheels On The Bus Go Round And Round
Het plaatje van vandaag is een door Jean Julien bekliederde platenspeler, een Rega Planar 1 om te precies te zijn, en dat deed hij voor het goeie doel. Je kunt hem kopen. Net als exemplaren visueel verherbewerkt door bijvoorbeeld Gavin Turk, Jeremy Deller en Jake en Dinos Chapman. Meer informatie en plaatjes onder de link.



31.8.18 - (0)

London City Island is een landtong in een van de bochten van de River Lea vlak voordat deze uitkomt in de Thames. Tot een paar jaar terug een desolaat stukje post-industriele rafelrand maar inmiddels met een bruggetje handig bereikbaar vanaf metrostration Canning Town en, zoals zoveel plekken in London, meteen volgebouwd met moderne dertien-in-een-dozijn woontorens rondom een anoniem ogend parkje dat alleen toegankelijk is voor bewoners en in de plinten een zielloze gastro-pub, een lege sportschool, een verkoopsuite van de projectontwikkelaar én, daarin onderscheid het zich wel, een galerie voor moeilijke electronische kunst.

Daar bij Arebyte is momenteel een intrigerende installatie van Lawrence Lek te zien. Nøtel is een, wel, verkoopsuite van een projectontwikkelaar maar dan voor een hyperfuturistisch hotel. En nep. Het werk bestaat uit een VR-deel en een aantal video-schermen waar je met een spelcomputercontroller door het hotel in kwestie kunt dwalen. De documentatie er omheen rept onheilspellend van drones, gezichtsherkenning en neuro-active speaker systems maar het oogt gewoon als het soort ruimtebasis-achtige omgeving waar, in mijn beleving, computerspelletjes zich al sinds jaar en dag afspelen.

Het is wel aardig om even door zo'n – helemaal onbevolkte, maar dat is ook onderdeel van het design – digitale wereld rond te lopen maar ik mis een beetje de diepere bedoeling. Het aardigst vind ik dat, als je op een gegeven moment op het (lege) kantoor van de CEO rondsnuffelt, je op het computerscherm een keihard dalende grafiek ziet. Is het project, ondanks de glanzende plaatjes en ronkende bewoordingen, niet zo succesvol als gepland? Misschien zitten er wel meer van dat soort details in Nøtel. Ik ben ze helaas niet tegen gekomen.

Een van de redenen voor mijn intresse was omdat de soundtrack is gemaakt door Kode9 en dat klonk verder lekker onheilspellend electronisch. De installatie is nog tot deze zaterdag te zien bij Arebyte in London en verhuist dan naar Stroom in Den Haag waar je het tot 4 november kunt komen bewonderen.



30.8.18 - (0)

Er was geen live uitzending van Pop Muzik afgelopen maandag. Dat was geen verrassing. Ik weet inmiddels dat op Bank Holidays de studio dicht is. Maar dat maandelijks een radioprogramma maken zit zó in m'n systeem dat er, bijna automatisch, afgelopen weekend wel gewoon een stuk of 30 toffe nieuwe (en soms iets minder nieuwe) liedjes die ik graag had wíllen draaien in het Pop Muzik-mapje op de harde schijf van m'n computer stonden. (Ik ben nog ouwerwets: ik (koop en download en) draai vooral mp3'tjes. Spotify is leuk maar als het niet in bits op m'n computer staat mis ik toch iets. Winamp 4 Life!). En toen heb ik daar maar een non-stop-mix van gemaakt en die vervolgens op Mixcloud gezet. Zie boven. Ik heb zelfs een Album van de Maand uitgekozen. Op de vierde maandagavond van september weer met af- en aankondigingen. Like us in de tussentijd op Facebook. Ook voor de playlist bijvoorbeeld.



11.8.18 - (0)

Leeslinks voor in je weekend:

Glorious Extremes
Mars By 1980 is de titel van een nieuw boek van David Stubbs (Mr Agreeable in de NME Melody Maker, maar dat is lang genoeg geleden) over de geschiedenis van de electronische muziek. Hier bij de Quietus legt hij zelf een beetje uit wat het idee achter het boek is. Op de site van de uitgever kiezen types als Bobby Gillespie, Simon Reynolds en Trevor Jackson hun drie favoriete electronische muziektracks en vertellen waarom.

Legally Blonde 2 Doesn't Make The Cut
Gruff Rhys van de Super Furry Animals is dit jaar verantwoordelijk voor de filmselectie op de donderdagavond van het End of the Road Festival dat eind augustus plaats gaat vinden. Hier licht hij zijn keuzes toe.

On Telling Your Own Story
Courtney Barnett over toeren, liedjes schrijven en het runnen van een platenmaatschappij. Dat klinkt een beetje saai maar dat is het niet.

Waiting For The World To Catch Up
Videobonus. Kevin Shields van My Bloody Valentine over z'n collectie Fender Jazzmasters. Nee, ik heb er niet zo veel. Een stuk of 10, 12. En ook nog een paar in de schuur. Stuk of 25? Het valt allemaal best mee.

Tracking Down
Het plaatje van vandaag heb ik gestolen van Instagram en is een werk van Jill Cunniff vroeger (en nog steeds wel een beetje geloof ik) zangeres en bassist van Luscious Jackson. Volgende maand is er, in New York natch, een expositie. Bij Stereogum vertelde ze er meer over.



3.8.18 - (0)

Bijna vergeten terwijl het toch een memorabele uitzending was, de juli-editie van Pop Muzik. Met muziek uit onder meer (Engeland, Amerika en) Japan, Nieuw-Zeeland, Somalië, Democratische Republiek Congo, Noorwegen, Ehtiopië, Frankrijk (niet alleen het album van de maand) en de jaren negentig (de opener). De playlist staat op Facebook. Volgende maand sla ik een keertje over want dan valt de vierde maandag van de maand op een Bank Holiday en, weet ik inmiddels uit ervaring, is het studiogebouw dicht. Misschien dat ik toch gewoon 2 uur aan leuke nieuwe liedjes verzamel maar dat ik er dan een continue mix voor op Mixcloud van maak.

Misschien trouwens ook een goeie gelegenheid om de Stereo-nieuwsbrief weer eens onder de aandacht te brengen. Niets bijzonders hoor. Gewoon zo nu en dan de laatste 10 posts van de site in je mailbox. Want niet iedereen gebruikt rss-feeds meer.

powered by TinyLetter



28.7.18 - (0)

Lees-, luister- en kijklinks voor in je weekend:

Als der Satan Laufen Lernte
Edwin Brienen presenteerde in de jaren negentig spraakmakende radioprogramma's voor de VPRO. Daarna verhuisde hij naar Berlijn en werd filmmaker. Vorig jaar keerde hij, gedeeltelijk, terug op z'n oude metier en schreef en regisseerde een hoorspel voor de WDR Radio (en speelde zo te horen een van de kleinere rolletjes). Als der Satan Laufen Lernte is het gedramatiseerde levensverhaal van Anton LaVey, stichter van de Church of Satan. Met bijrollen voor onder meer Lady Gaga, de Eagles en Marilyn Manson.

At Leisure: Darren Hayman On A Heritage Railway
Deze serie korte filmpjes van The Quietus waarin bekende muzikanten over hun niet-muzikale hobbies geportreteerd worden blijft mooie afleveringen ophoesten. Hier zien we Hefner's Darren Hayman rondstruinen - hi vis hesje, conducteurssleutel in de hand - op en rond de treinen van het toeristische oude lijntje tussen Epping en Ongar, net iets ten noorden van London.

Alex Turner's Many Looks, Ranked
Belangrijke consumenteninformatie over de diverse haarstijlen van de Arctic Monkeys zanger door de jaren heen.

A Conversation About The Important Things In Life
Steve Albini over tuinieren, festivals en poker.

Beat Positive
Het plaatje van vandaag is de digitale promo-flyer van de tentoonstelling Beat Positive in de Getty Images Gallery hier in London met veel foto's uit de begindagen van de hiphop. Bij Dazed schudt Janette Beckman, een van de fotografen wiens werk er hangt, de ene na de andere anekdote uit haar mouw over hoe het is om bijvoorbeeld met Salt-N-Pepa, Slick Rick en LL Cool J te werken.



15.7.18 - (0)

Leeslinks voor op zondag:

A Brief Introduction to Contemporary Mongolian Pop
Uiteindelijk stemde maar 17% van de stemmers voor mijn Duitse schlagerkneiter van Wolkenfrei in de eerste ronde van groep F in de Pop World Cup. Best wel een koude douche. We wachten met spanning de tweede ronde af maar dat kan nog wel even duren geloof ik. Het is jammer dat Mongolië niet meedoet aan het WK (voetbal én pop) want dit overzicht op Medium suggereert dat ze daar, misschien onverwacht, hele toffe popmuziek maken.

L.A. Blues
The Icarus Line was een van de spannendste rockbands van het vorig decennium. Over een aantal van de redenen waarom de band nooit echt is doorgebroken kun je lezen in dit zeer openhartige interview met de voormalige gitarist Aaron North (hij speelde later ook nog in Nine Inch Nails én co-runde de legendarische website Buddyhead). Er is momenteel ook een semi-fictieve documentaire over de band verschenen, The Icarus Line Must Die, die je op de streaming videosites van Itunes en Amazon Prime zou kunnen bekijken maar vooralsnog niet in my neck of the woods.

Owen Ashworth On Advance Base’s New Dog-Themed Album
Interview met Owen Ashworth van Advance Base (vroeger opereerde hij als Casiotone for the Painfully Alone) over z'n nieuwe plaat als Advance Base, de reissue van het klassieke album Etiquette van CFTPA en honden.

Steve Ignorant On The Sea Palling Independent Lifeboat
Videobonus. Deel 2 van At Leisure, een serie korte video's van The Quietus waarin een bekende muzikant vertelt over een hobby of andere belangrijke bezigheid naast het muzikant zijn. Deze keer met Steve Ignorant van Crass. (Die met Steve Morris van New Order linkte ik hier).

Het plaatje van vandaag is een tekening die Will Humberstone maakte van de Koreaanse indiepopband Say Sue Me toen die een paar maanden terug in de Windmill in Brixton speelde (daar was ik bij!) en die je nu op een t-shirt kunt kopen. In oktober komt de band weer deze kant op.



8.7.18 - (0)

Leeslinks voor op zondag:

A Rare Glimpse Into Sudanese Jazz
Bij Bandcamp kun je uitgebreid lezen over de nieuwste (re)release op het altijd interessante Habibi Funk label, een album van Kamal Keila met Soedanese jazz uit de jaren '60 en '70.

Poker Nirvana
The Ringer interviewt Steve Albini naar aanleiding van zijn recente winst in een groot pokertoernooi.

Nico: the Manchester Years
Over wat er met Nico gebeurde ná de Velvet Underground.

Engineering the Wu-Tang Clan
Kijkje, met technische invalshoek, achter de schermen bij de opnamen van de Wu-Tang Clan's Enter the Wu-Tang (36 Chambers).

How To Treat Morrissey? Stop Listening To Him
Column van Stewart Lee over wat te doen met Het Probleem Morrissey.

Die Make Soundcloud Great Again-pet vond ik bij It's Nice That en wordt gemaakt door Bowlcut.



7.7.18 - (0)

Ik heb nog geen minuut van het wereldkampioenschap voetbal gezien. Te veel andere (leuke) dingen te doen en het interesseert met eigenlijk gewoon weinig. Ik heb heb wel tijd vrijgemaakt voor de Pop World Cup. Dat wordt georganiseerd door de website Freaky Trigger (ook bekend van Tom Ewing's Popular waarin alle Britse nummer 1 hits worden besproken). Daar kon je je voor opgeven (het is niet de eerste keer dat het loopt) en dan kreeg je een van de in het échte WK deelnemende landen toegewezen en je taak als manager was om te proberen de leukste popliedjes uit dat land uit te kiezen want die gaan het in een aantal polls, waarbij de lezers van de site kunnen stemmen, opnemen tegen liedjes uit de andere landen. Volgens ongeveer het stramien van het échte WK met groepswedstrijden en dat alleen dat de bovenste twee uit de groep verder gaan naar de knock out fase en dergelijke.

Ik ben de coach van Duitsland. Een rol die me wel aansprak alhoewel ik pas na een tijdje door had dat dat betekende dat ik het, in de groepsfase, dus moet opnemen tegen Zweden en Zuid-Korea, twee landen die het best goed doen in de pop muziek, en Mexico. De groep des doods! De eerste groepswedstrijd van groep F staat inmiddels online. (De groepsfase werkt íets anders dan in het echte WK. In elke groep worden twee wedstrijden gespeeld waarbij alle vier de landen tegelijk een liedje hebben geselecteerd. Je kunt in elke wedstrijd twee stemmen uitbrengen. Het groepsresultaat wordt bepaald door twee van dit soort wedstrijden). (Het grootste verschil tussen het échte en het Pop WK - wel, behalve dat het over muziek en niet over voetbal gaat - is hoe lang het duurt. Dit is pas de derde of vierde wedstrijd van dit Pop WK. We bevinden ons nog steeds pas aan het begin van de groepsfase. Als het in dit tempo doorgaat mogen we blij zijn als we voor het vólgende voetbal WK klaar zijn).

Ik was zelf érg tevreden met mijn eerste selectie. Ik voelde me een beetje verplicht om, als Duitsland, uit de startblokken te komen met een fijn stukje schlager en had een prachtig recent voorbeeld gevonden in Wolke 7 van Wolkenfrei (zie boven). Dat refrein staat als een huis. En iedereen houdt toch wel van die enorme synthesizers? (zelfs als het, dat moet ik toegeven, een beetje als Modern Talking klingt). Maar in de comments wordt het nummer niet echt heel enthousiast ontvangen. De concurrentie is ook erg sterk. Sowieso is dat het leuke aan het hele gebeuren dat je popmuziek leert kennen uit onverwachte uithoeken van de wereld. De stembussen voor deze ronde zijn nog tot dinsdag open. Voor de tweede groepswedstrijd heb ik een iets subtieler liedje geselecteerd en ik had ook een derde nummer op m'n lijstje maar zoals het nu naar uitziet heb ik die niet nodig want haal ik de knock out fase toch niet.



1.7.18 - (0)

Leeslinks voor op zondagmiddag:

How Two Reissue Labels Helped Make Wyoming Funky
Interview met de mensen achter de labels Now Again Records en Numero Group over hoe het is om gesampled te worden door Kanye West. Muzikaal kan West me overigens weinig meer boeien maar was wel erg geïntrigeerd om te lezen over - en voorbeelden te zien van - zijn architecturele inspanningen. Overigens vind ik het bij Mandy Moore thuis een stuk gezelliger.

Robert Van Eijden Wil Met Rust Gelaten Worden
De schrijver van Boek (256blz) en maarwatishet.com, Robert van Eijden heeft een nieuw boek uit, Paradijs Bij Het Dashboardlicht. De Utrechtse 3voor12 interviewt hem hierover en hij mag ook een paar favoriete liedjes kiezen.

There's A Lot Of Purple In Here
Over de vloer - in woord en beeld - bij J.Mascis.

At Leisure: Stephen Morris
Videobonus. Korte documentairette van 10 minuten waarin Stephen Morris van New Order over z'n collectie tanks military vehicles vertelt.

Rip It Up: Spotlight on Scottish Pop Music
Het plaatje van vandaag is een close-up van de oranje jas van Shirley Manson van Garbage (uit het Version 2.0 tijdperk) die momenteel, tot november, te zien is in het National Museum of Scotland als onderdeel van de tentoonstelling Rip It Up, over de geschiedenis van Schotse popmuziek. In de link hierboven kun je er iets meer over lezen bij Elephant.



nieuwsbriefinschrijf
pining for the fjords
gigposters
hringvegur
instagram
pop muzik
bandcamp
facebook
e-mail
rss

club le pop
gert verbeek
job de wit
kicking the habit
polderlicht
spex
subbacultcha
toekomst hervonden

blogger statistics